कुनै समय नेपाली फुटबल दक्षिण एसियामै कहलिएको थियो । मैदानमा राष्ट्रिय टोली उत्रिँदा खेलाडीको प्रदर्शनसँगै लाखौं नेपालीको आशा जोडिन्थ्यो । जित्दा उत्सव हुन्थ्यो, हार्दा पनि अर्को खेलको प्रतीक्षा रहन्थ्यो । तर, अहिले नेपाली फुटबलर मैदानमा उत्रिन पाउने कि नपाउने भन्ने विषय नै मुख्य बनेको छ ।  नेतृत्वको विवाद र व्यवस्थापकीय कमजोरीको मार नेपाली फुटबलले भोगिरहेको छ । अखिल नेपाल फुटबल संघ (एन्फा) अहिले अन्तर्राष्ट्रिय निलम्बनमा छ । यसको प्रत्यक्ष असर राष्ट्रिय टोली, घरेलु प्रतियोगिता, खेलाडीको करिअर र नयाँ पुस्ताको सपनामाथि परेको छ । आगामी साफ च्याम्पियनसिपमा नेपालको सहभागिता नै अनिश्चित हुन पुगेको छ । एउटा प्रतियोगिता गुम्नु मात्र चिन्ताको विषय होइन । अन्तर्राष्ट्रिय खेलबाट लामो समय बाहिरिँदा खेलाडीको स्तर खस्किन्छ, नयाँ प्रतिभाले अवसर पाउँदैनन् र देशको फुटबल संरचना कमजोर बन्दै जान्छ ।

यो संकट एकैदिनमा आएको होइन । अखिल नेपाल फुटबल संघभित्रको आन्तरिक विवाद, नेतृत्वबीचको अविश्वास, निर्वाचनलाई लिएर देखिएको विवाद र सरकारी निकाय तथा फुटबल प्रशासनबीचको टकरावले समस्या चर्काउँदै लग्यो । अन्ततः अन्तर्राष्ट्रिय फुटबलको नियम र नेपालको खेल प्रशासनबीचको विवाद निलम्बनसम्म पुग्यो । यसको सबैभन्दा चर्को मूल्य खेलाडी र समर्थकले चुकाइरहेका छन् । सरकारले खेल क्षेत्रलाई नियमन गर्न पाउँछ । तर, अन्तर्राष्ट्रिय खेल संस्थाको नियम र स्वायत्तताको सीमालाई पनि सम्मान गर्नुपर्छ । सरकारी हस्तक्षेपको आरोप लाग्ने स्थिति नै आउन दिनु हुँदैनथ्यो । अर्कोतर्फ, खेल संघले पनि आफ्नो स्वायत्तताका नाममा पारदर्शिता, जवाफदेहिता र कानुनी प्रक्रियालाई बेवास्ता गर्न मिल्दैन । दुवै पक्षको टकरावले अहिले नेपाली फुटबललाई बन्धक बनाएको छ । 

अब एक–अर्कालाई दोषारोपण गरेर समस्याको समाधान निस्किँदैन । सरकारले सम्बन्धित सबै पक्षलाई एउटै ठाउँमा राखेर तत्काल संवाद सुरु गर्नुपर्छ । फुटबलको अन्तर्राष्ट्रिय स्वायत्तता सुनिश्चित गर्दै फिफासँग आवश्यक संवाद र विश्वासको वातावरण बनाउनुपर्छ । एन्फाभित्रको विवाद समाधान गरी पारदर्शी, निष्पक्ष र विवादरहित निर्वाचनको वातावरण बनाउनुपर्छ । आवश्यक परे सबै पक्षको सहमतिमा संक्रमणकालीन संयन्त्र बनाएर निकास खोज्न पनि सकिन्छ । फुटबल केही पदाधिकारीको प्रतिष्ठा वा राजनीतिक प्रभावको विषय होइन । यो हजारौं खेलाडीको भविष्य र लाखौं नेपालीको भावनासँग जोडिएको पहिचान हो । व्यक्तिगत स्वार्थ र शक्ति संघर्षका कारण नेपाली फुटबललाई वर्षौं पछाडि धकेल्ने छुट कसैलाई छैन । त्यसैले सबैले आफ्नो स्वार्थ छाडेर फुटबल जोगाउने साझा बाटो रोज्नुपर्छ ।