
पर्सा : वैदेशिक रोजगारीका लागि पाँच वर्ष कतार बसेका पर्साको धोबिनी गाउँपालिका–४ लंगडीका ४० वर्षीय मुस्लिम मियाँ अहिले आफ्नै गाउँमा व्यवसाय सञ्चालन गरेर आत्मनिर्भर बनेका छन् । विदेशमा लामो समय काम गर्दा परिवारबाट टाढा बस्नुपर्ने र दैनिक लामो समय श्रम गर्नुपर्ने अनुभव लिएर स्वदेश फर्किएका मियाँले अहिले आफ्नै गाउँमा सेलर मिल सञ्चालन गर्दै आएका छन् ।
मियाँ सन् २००८ देखि २०१३ सम्म कतारमा वैदेशिक रोजगारीका लागि बसेका थिए । करिब ६० हजार रुपैयाँ लगानी गरेर म्यानपावर कम्पनीमार्फत रोजगारीका लागि कतार पुगेका उनले त्यहाँ पेन्ट पसलमा काम सुरु गरेका थिए । कतारमा काम गर्दा उनले मासिक करिब ३६ हजार रुपैयाँ तलब पाउने गरेका थिए ।
कतारमा दैनिक करिब १२ घण्टा काम गर्नुपर्ने अवस्था थियो । विदेशमा काम गर्दा आम्दानी भए पनि लामो समय परिवारबाट टाढा बस्नुपर्ने र आफ्नो भविष्यका लागि आफ्नै क्षेत्रमा केही गर्न नसकेको महसुस भएपछि उनले स्वदेश फर्किएर आफ्नै गाउँमा व्यवसाय सञ्चालन गर्ने सोच बनाए ।
त्यही सोचअनुसार उनी पाँच वर्षको वैदेशिक रोजगारीपछि स्वदेश फर्किए। स्वदेश फर्किएपछि केही समय आफ्नै गाउँमा रहेर व्यवसायको सम्भावनाबारे सोच बनाएका मियाँले २०७५ सालदेखि लंगडीमै सेलर मिल सञ्चालन गर्न थाले ।
हाल करिब २० लाख रुपैयाँको लगानीमा सेलर मिल सञ्चालन भइरहेको उनले बताए । विदेशमा पाँच वर्ष काम गरेर कमाएको रकम तथा बैंकबाट केही ऋण लिएर जग्गा खरिद गरी घर निर्माण गरेका मियाँले सोही क्षेत्रमा आफ्नो व्यवसायसमेत सञ्चालन गरेका हुन् ।
उनको सेलर मिलमा धान, गहुँ, मकै, तेलहन तथा दालहनलगायत कृषि उत्पादनसँग सम्बन्धित सामग्रीको कारोबार हुने गरेको छ । गाउँमै कृषि उत्पादनसँग जोडिएको व्यवसाय सञ्चालन गर्दा स्थानीय किसानसँग प्रत्यक्ष सम्पर्क हुने र गाउँमै रहेर आम्दानी गर्न सहज भएको उनको भनाइ छ ।
मियाँका अनुसार सेलर मिलबाट अहिले मासिक करिब ५० हजार रुपैयाँ आम्दानी हुने गरेको छ । विदेशमा निश्चित तलबमा लामो समय काम गरेका उनले अहिले आफ्नै व्यवसाय सञ्चालन गर्दा आम्दानीसँगै काम गर्ने समय र परिवारसँग बिताउने अवसरसमेत प्राप्त भएको बताएका छन् ।
व्यवसायको सुरक्षाका लागि उनले सेलर मिलमा सीसीटीभी क्यामेरासमेत जडान गरेका छन् । व्यवसायलाई व्यवस्थित रूपमा सञ्चालन गर्ने र स्थानीयस्तरमै आफ्नो आम्दानीको स्रोत बलियो बनाउने उनको योजना छ ।
मियाँका एक छोरा र दुई छोरी छन् । आमाबुबा, भाइ तथा परिवारका अन्य सदस्यसहित करिब १७ जनाको परिवार रहेको उनले बताए । विदेशमा रहँदा परिवारका सदस्यसँग टाढा बस्नुपरेको अनुभव गरेका मियाँ अहिले आफ्नै गाउँमा परिवारसँगै बसेर व्यवसाय गर्न पाउँदा सन्तुष्ट छन् ।
विदेशमा दैनिक लामो समय काम गर्नुपर्ने अवस्था र परिवारबाट टाढा रहनुपर्ने बाध्यता सम्झिँदै उनले आफ्नै देशमा व्यवसाय गर्न पाउनु आफूका लागि महत्वपूर्ण भएको बताए ।
‘विदेशमा १२ घण्टा काम गर्नुभन्दा आफ्नै घरमा बसेर ८ घण्टा मेहनत गरी आफ्नै व्यवसाय सञ्चालन गर्नु राम्रो रहेछ,’ उनले भने ।
वैदेशिक रोजगारीका क्रममा कमाएको रकमलाई स्वदेश फर्किएपछि व्यवसायमा लगानी गरेका मियाँले विदेशमा भन्दा आफ्नै देशमा काम गर्नु राम्रो रहेको अनुभव सुनाए । ‘विदेशबाट भन्दा आफ्नै देशमा काम गर्नु राम्रो रहेछ,’ उनले बताए ।
उनका अनुसार विदेशमा रोजगारी गर्दा नियमित आम्दानी भए पनि कामको समय लामो हुने र परिवारसँग बस्ने अवसर कम हुने गरेको थियो । अहिले आफ्नै गाउँमा व्यवसाय सञ्चालन गर्दा कामसँगै परिवारलाई समय दिन पाएका छन् ।
मियाँले विदेशमा कमाएको रकमलाई केवल उपभोगमा खर्च नगरी स्वदेश फर्किएपछि व्यवसायमा लगानी गरेका हुन् । केही रकम बैंकबाट ऋण लिएर थप लगानी गरी जग्गा खरिद तथा घर निर्माणसँगै सेलर मिल सञ्चालनमा ल्याएका उनले अहिले सोही व्यवसायलाई आफ्नो मुख्य आम्दानीको आधार बनाएका छन् ।
गाउँमै बसेर व्यवसाय सञ्चालन गर्दा स्थानीय कृषि उत्पादनसँग जोडिन पाउनु पनि आफ्नो व्यवसायको अर्को महत्वपूर्ण पक्ष रहेको उनको भनाइ छ । किसानबाट उत्पादन हुने धान, गहुँ, मकै तथा अन्य कृषि उपजसँग सम्बन्धित कारोबारमार्फत उनले गाउँको स्थानीय अर्थतन्त्रसँग पनि आफ्नो व्यवसायलाई जोड्दै आएका छन् ।
मियाँको पाँच वर्षको वैदेशिक रोजगारीपछि स्वदेश फर्किएर गाउँमै व्यवसाय सुरु गर्ने यात्राले विदेशबाट फर्किएका युवाले आफ्नो सीप, अनुभव र बचतलाई स्वदेशमै लगानी गरेर आयआर्जनको आधार बनाउन सक्ने सम्भावना देखाएको छ ।
वैदेशिक रोजगारीका लागि ठूलो रकम खर्च गरेर विदेश जाने र लामो समय परिवारबाट टाढा बस्ने अवस्थाबीच स्वदेश फर्किएर आफ्नै गाउँमा व्यवसाय सञ्चालन गरेका मियाँले अहिले आफ्नै श्रम र लगानीबाट आम्दानी गरिरहेका छन् । उनको अनुभवमा विदेशमा कमाइका अवसर भए पनि आफ्नै घरपरिवारसँग बसेर आफ्नै व्यवसाय सञ्चालन गर्दा कामप्रतिको आत्मसन्तुष्टि बढी हुने गरेको छ ।
पाँच वर्ष कतारमा काम गरेर फर्किएका मियाँले अहिले आफ्नो गाउँमै व्यवसाय सञ्चालन गर्दै आएका छन् । विदेशमा कमाएको रकम, बैंकबाट लिएको ऋण र आफ्नै श्रमलाई व्यवसायमा लगानी गरेका उनले गाउँमै बसेर मासिक करिब ५० हजार रुपैयाँ आम्दानी गर्दै आएका छन् ।